(257) લ્યો રે, ઘર આંગણે લ્યો રે! (હાસ્યકાવ્ય)

(અછાંદસ)

એક રેંકડીવાળો,

રેકડા તાણતો બરાડે

‘લ્યો રે તાજાં શાકભાજી!

લ્યો રે, ઘર આંગણે લ્યો રે!’

અને વહેલી સવારની

આઠેક વાગ્યાની

મારી રવિવારી બોનસ ઊંઘે

પડતી ખલેલ!

વળી પાછી શ્વાનશી મીંચાઈ આંખ

અને ઝબકું પાછો

કર્કશ અવાજે

‘ભંગાર આપવાની!’

તો વળી આવ્યા કેટલાક ભિક્ષુકો- ફકીરો

સંવેદનાઓ જગાડતા કાકલૂદીભર્યા અવાજે

પુણ્ય વેચવા સાવ સસ્તું

એટલે કે

જાણે સાવ મફતના ભાવે

એકાદ રૂપિયે કે ટાઢા ભાત સાટે!

આ તો બધા પરિચિત અવાજો

પરિચિત ફેરીઆઓ

પરિચિત બધાં સૌ

પરિચિત પરિચિત!

પણ, પણ આ શું?

કૂદી પડ્યો ભોંય સુખશય્યાએથી

નાઠો નાઈટ-ડ્રેસ સોતો

મુજ આંગણિયે કરી લેવા ખાત્રી,

એ અવાજે કે -

”કોઈ ઈન્જેક્શન તો લગવાઓ!

કોઈ દવાઈયાં તો લિખવાઓ!’

-વલીભાઈ મુસા

Proposed E-Book “વિલિયમાનાં હાસ્યકાવ્યો”