RSS

(262) હાસ્ય દરબારનાં રત્નો – 2 (રત્નાંક – 2) * સુરેશ જાની

12 Jul

સુરદા (2)

આમ તો મારી દૃષ્ટિએ આ રત્નની ઓળખાણ આપવી એ ગહન ખાણ ખોદવા જેવું દુષ્કર કામ છે. ગુજરાતી બ્લોગ જગતમાં ‘દાદા’ના હુલામણા નામે ઓળખાતા આ ઈસમને ઓળખાવવા એટલે રંગ પૂરેલા ચિત્રમાં ફરી રંગ થથેડીને તેને ખરડવા અને બગાડવા બરાબર છે. પરંતુ આપણે હાસ્ય દરબારના સંદર્ભે આ શ્રીમાનને ઓળખવાના હોઈ પ્રથમ તો જણાવી દઉં કે તેઓશ્રી ‘ગદ્યસૂર’ નામે મુખ્ય બ્લોગ ઉપર ડઝનબંધ અન્ય બ્લોગ ધરાવે છે. આ બધામાં ‘હાસ્ય દરબાર’ને તેમણે મિત્રધર્મે પ્લેટફોર્મ પૂરું પાડ્યું છે, જેના રણીધણી, તંત્રી, મંત્રી, સંત્રી જે ગણો તે છે શ્રીમાન રાત્રિ કે જેમને પહેલા રત્ન તરીકે આપણે અગાઉના લેખમાં ઓળખી લીધા છે. મારા પોતાના બ્લોગ ઉપરના એ જ લેખમાં સુરેશભાઈ કોમેન્ટ બોક્ષમાં મને લખે છે :

“આગલા અંકમાં નંબર બે – સુરદા હશે , એમ માની એની બરાબર ફિલમ ઊતારવા વિનંતી. (ટેક્નીકલર, સિનેમાસ્કોપ, બને તો થ્રી ડી)”

તો વળી મારે જવાબમાં આમ લખવું પડ્યું છે કે “હવે વાત રહી તમારી ફિલ્મ ઊતારવાની! 70 mm જ ઊતરશે, જે બેનહર, ટેન કમાન્ડમેન્ટ્સ, ક્લિયોપેટ્રા, ટાઈટેનિકની હરોળમાં આવશે.”

જે માણસ સામેથી પોતાની બરાબરની ફિલ્મ ઊતરાવવા માગતો હોય તે માણસ હસવા હસાવવાની બાબતે કેવો ઝિંદાદિલ હોઈ શકે તે આપ સૌ વાંચકો કલ્પી શકો છો. કોઈક ગુજરાતી કાવ્યમાંની કોઈક પંક્તિમાંના કોઈકના ચરિત્રચિત્રણમાંના ‘ધરાશા ધીરગંભીર, વ્યોમશા વિપુલાત્મ છો’ એવા શબ્દોને અહીં હું જરા જુદી રીતે રમાડતાં સુરદાને કહું છું કે ‘મહિષશા ધીરગંભીર, હિપોપોટેમસશા વિપુલાત્મ છો’.

દેવો અને દાનવોએ મળીને વિરાટ વલોણા વડે સમુદ્રને વલોવ્યો, જેમાંથી ચૌદ રત્નો પ્રાપ્ત થયાં અને જે પૈકીનું ચૌદમા ક્રમે આવતું રત્ન અમૃત ગણાય છે. આ અમૃતની પ્રાપ્તિ માટે દેવ અને દાનવો વચ્ચે મારામારી થતી અને તેથી જ ‘માર’ કે ‘પ્રહાર’ માટે રૂઢિપ્રયોગમાં ‘ચૌદમું રતન’ પ્રયોજાય છે. અમારી વિદ્યાર્થી અવસ્થામાં ગુરુજનો ચૌદમા રતનનો ચમત્કાર બતાવીને ભણાવતા. સુરેશભાઈની પાસે વિવિધ વિષયોનું જ્ઞાન હોવું એ બતાવી આપે છે કે તેઓશ્રી કોઈપણ વિષયના શિક્ષકના ચૌદમા રતનથી વંચિત રહ્યા નહિ હોય!!!

આજે એ જ ચૌદમા રતનના પ્રતાપે તેઓશ્રી હાસ્ય દરબારનાં રત્નો પૈકી દ્વિતીય ક્રમે આવીને ‘ભાભીકી ચૂડીયા’ ફિલ્મના મશહુર ગીતના ‘જ્યોતિ કલશ છલકે’ શબ્દો પ્રમાણે અહીં ચળકી કે છલકી રહ્યા છે. આ લીટી લખાય છે ત્યારે જોગાનુજોગ તો જૂઓ કે સુરેશભાઈનાં અર્ધાંગિનીનું નામ ‘જ્યોતિ’ છે. ‘કળશ’ એટલે ‘લોટો’ થાય અને ‘મંદિરનો ઘુમ્મટ’ પણ થાય. ‘ઘુમ્મટ’ એટલે ‘ઊંધો વિશાળ લોટો’. ઊંધો લોટો ઊંધા માથે ચૂપચાપ સ્થિર પડ્યો રહે, પણ એ સીધો હોય તો ગમે તે દિશા તરફ ગબડી જાય. અસ્થિર વિચારોવાળા માણસને ‘પીઠિકા(!) વગરના લોટા’ તરીકે ઓળખવામાં આવે છે. આ ફકરો Absurd શૈલી તરફ સરકી ગયો હોઈ કોઈએ સુરેશભાઈ વિષે આ કે તે સમજવાના બદલે તેટલું જ સમજી લેવાનું કે તેઓ રબર જેવા સ્થિતિસ્થાપક છે, ગમે ત્યાં ગોઠવાઈ જાય, ગમે તે સાથે ભળી જાય, ગમે તે ખાઈ લે; પણ, હા, ગમે તે પાણી ન પીએ! આ એક એવું ઊંટ છે કે જે પેલા ચોપગા ઊંટની જેમ પેટમાં અનામત પાણીની કોથળી રાખે નહિ, પણ જગજાહેર પોતાની સાથે બોટલ જ રાખે, જેને ‘ગંગાજળ’ અને ‘આબે ઝમઝમ’ તરીકે ઓળખાવીને સાચા અર્થમાં યજમાનોને પોતાની ધર્મનિરપેક્ષતાની પ્રતીતિ કરાવે.

હું મારા સ્વાનુભવથી વાંચકો સામે એક પડકાર ફેંકુ છું કે કાચા, શેકેલા કે તળેલા પાપડના જરૂર મુજબના ટુકડા કરીને પોતાના ગાલો ઉપર શેલો ટેપથી ચીપકાવી દીધા પછીથી હાસ્ય દરબાર ઉપર જઈને સુરેશભાઈ જાનીને હેલ્મેટધારી સુભટના સ્વાંગે જૂએ અને સાબિત કરી આપે કે હસવાના કારણે વિસ્તાર પામતા પોતાના ગાલોના સ્નાયુઓ થકી પેલા પાપડખંડો ચડચડાટ કરતા નથી કે હજુ પણ તેથીય નાના ખંડોમાં વિભાજિત પણ થતા નથી! ફિલમ ઊતારવા અંગેની ઉપરોક્ત એ જ કોમેન્ટમાં પોતે આમ લખે છે: “નવ રત્નોના પરિચયનો આ પ્રયત્ન રત્નોને તો ગમે જ ને! પણ તકલીફ એ છે કે આમાંના કોઈ બિરબલ જેવા ચતુર નથી કે ટોડરમલ જેવા હિસાબનીશ નથી અને તાનસેન જેવા ધુરંધર સંગીતકાર પણ નથી! માળા બધા જોકરીયા!!”

સુરદા ભલે એમ લખતા હોય કે ‘માળા બધા જોકરીયા!’, પણ હું તો અકબર બાદશાહનાં નવ રત્નોની વાતને અભરાઈએ ચઢાવીને કહું છું કે પેલાં સમુદ્રમંથનવાળાં ચૌદ રત્નોની ખાસિયતો ધરાવતા મારા મતે આ બધા હાસ્યદરબારના રતનિયાઓ છે! હા, એટલું ખરું કે તેઓમાંનો કોઈ ટાટા નથી કે વરલી મટકાવાળો ખત્રી નથી! હાસ્ય દરબારનાં આ અણમોલ રત્નોમાં કોઈ અમૃત જેવા મીઠાબોલા, તો કોઈ વળી મહેમાન બનીને આવે તો યજમાન માટે ઐરાવત નામે ધોળા હાથી સમાન બની રહે! કોઈક કલ્પવૃક્ષ કે કામધેનુની જેમ માગો તે આપી દેવાવાળા છે, તો કોઈક વળી રાત્રિ જેવા ધન્વન્તરી પણ છે. કોઈ માતેલા વૃષ (આખલા) જેવા બળિયા, તો વળી મોટા ભાગના ‘બળદિયા રળે અને ઘોડાં ખાય’ ઉક્તિ પ્રમાણે છોકરાં રળતાં હોય અને પોતે નિવૃત જીવને ઉચ્ચૈશ્રવા ઘોડા બનીને હણહણાટીઓ બોલાવતા હોય અને ઊભા ઊભા ખાતા હોય1 અહીં ચૌદે ચૌદ રત્નોનો નામોલ્લેખ કરવો એ હું જરૂરી ગણતો નથી, પણ મારે એટલું તો કહેવું પડશે કે લગભગ બધાંય રત્નો લક્ષ્મીનંદન તો છે જ અને એટલું જ નહિ, તેઓ બીજના ચંદ્રની જેમ ઉત્તરોત્તર સુખસમૃદ્ધિમાં વૃદ્ધિ કરતાં કરતાં પૂનમનો ચંદ્ર થવા ભણી ઉર્ધ્વ ગતિ કરી રહ્યાં છે. કેટલાંક રત્નોની પત્નીઓ ભલે અપ્સરીઓ (પાણીમાં સરનારી અર્થાત્ તરનારી સ્ત્રીઓ) ન હોય, પણ મોટા ભાગના ભાયડાઓ અપ્સરા(!) એટલે કે સ્વીમીંગ પુલોમાં પાણીમાં સરકનારા કે તરનારા (એક મારા પોતાના અપવાદ સિવાય) તો છે જ!

દેવાંગ વિભાકરે સુરદાશ્રીને પોતાના ઈન્ટરવ્યુમાં એટલા બધા ચગાવ્યા છે કે તેમની જગ્યાએ મારા જેવો કોઈ હોય તો ફૂલીને ફાળકો થઈ જાય, પણ આ તો સ્થિતપ્રજ્ઞ માણસ! જીવનના ઉત્તરાર્ધે જેમણે “Live this moment Powerfully” ને પોતાનો મુદ્રાલેખ કે જીવનમંત્ર બનાવ્યો છે, તેવા આ નાના છોકરા જેવા રમતિયાળ માણસ મારા ગામની મુલાકાતે આવે છે અને નાનાં ભુલકાંઓ ભેગા બેસી જઈને પેપર આર્ટ દ્વારા ઓરોગામીનો કલાકસબ પોતે બતાવે છે. ગુજરાતીના લગભગ તમામ સાહિત્યપ્રકાર ઉપર હાથ અજમાવી ચુકેલા આ માણસને પુસ્તકપ્રકાશન દ્વારા સંસ્કૃત વિદ્વાન મમ્મટે દર્શાવેલાં સાહિત્યસર્જનનાં પ્રયોજનો પૈકી યશપ્રાપ્તિ કે ધંનપ્રાપ્તિની જરાય લાલસા નથી. થોડીક ઈ-બુક્સ બનાવીને, તેમને કોમ્પ્યુટર સાથેના પ્રિન્ટર ઉપર એક માસ્ટર કોપી છપાવ્યા પછી ઝેરોક્ષ દ્વારા માંડ ડઝનેક પ્રતો બનાવડાવી ખાસ મિત્રોમાં નજરાણા રૂપે વહેંચે છે. અમે બંને એક જ બેલીનાં ધોતિયાં હોઈએ તેમ ભાઈ સુરદા મારાં સર્જનોની પણ ઈ-બુક્સ બનાવી આપવાની તેમના માટે સરળ, પણ મારા માટે કપરી એવી કામગીરી બજાવી આપવાની તત્પરતા બતાવીને ‘વિલિયમનાં હાસ્ય હાઈકુ’ નું શુભ મુહુર્ત કરીને એકી સાથે ત્રણ બ્લોગ (William’s Tales, ગદ્યસૂર અને હાસ્યદરબાર) ઉપર તેને પ્રદર્શિત કરી છે; જેમ કોઈ ચલચિત્રના નિર્માતા એક સાથે અનેક થિયેટરમાં ચલચિત્રને Launch કરે, બસ તેવી જ રીતે!

બ્લોગર તરીકેની આચારસંહિતા મુજબ લેખની લક્ષ્મણરેખા (કદમર્યાદા) આવી ગઈ હોઈ શ્રી સુરેશભાઈ જાની વિષેના આ પરિચયલેખથી મને રતીભાર સંતોષ ન થયો હોવા છતાં, મારે તેમને ખેંચવા જોઈએ તેટલા તેમને કાંટાઓમાં ન ખેંચ્યા હોવા છતાં, 70 mm તો શું 8.75 mmની પણ ફિલ્મ ન ઊતરી હોવા છતાં અમારી મિત્રતાના પ્રારંભે મેં તેમને 4.375 mmની ઊતારેલી ફિલ્મનો ઉલ્લેખ કરીને અહીંથી ચાર્લ્સ ડાર્વિનવાળી ઊભી પૂંછડીએ ભાગી જઈશ. મેં તેમને મેઈલ કરીને પૂછ્યું હતું કે તમને તમારા પેલા બે મિત્રો જહોન અને જનાર્દન મળે છે કે નહિ? અમારો નવોનવો પરિચય એટલે તેમને બિચારાને કલ્પના પણ ક્યાથી આવે કે આ મશ્કરીખોર માણસ તેમની ઉપરના માપવાળી કચકડાની પટ્ટી ઊતારી રહ્યો છે. તેમણે ગંભીરતાપૂર્વક યાદ કરીને લખ્યું હતું કે ‘ઘણા સમય પહેલાં કોઈક જનાર્દન સાથે મારે આછોપાતળો પરિચય તો હતો, પણ તમે કયા જહોનની વાત કરો છો?’ મેં જવાબમાં લખ્યું હતું કે “પેલા ફિલ્મી ગીત – ‘જહોન, જાની, જનાર્દન; રમ્પમ, પપ્પમ, પમ્પ’ વાળા જહોન – વળી બીજા કોણ?” મને એ વખતે જોડામાં કાંકરો ચૂંભે તેમ મારી એ હરકત મને મારા દિલમાં ચૂંભી હતી કે નવાસવા પરિચયમાં મારે આમ કરવું જોઈતું ન હતું!’

પણ આજે તો ગર્વભેર એટલું કહીને વિરમું છું કે અમને બંનેને એકબીજાની ગમે તે કદની ફિલ્મ ઊતારવાનો સંપૂર્ણ અધિકાર છે; ભૂતકાળમાં અમે એકબીજાની ઘણી ફિલ્મો ઊતારી છે, હાલમાં ઊતારી રહ્યા છીએ અને ભવિષ્યે ઊતારતા રહીશું.

‘જય હો’ તો સૌ કોઈ કહે; પણ, હું તો ‘પરાજય હો!’ કહીશ એ સઘળા નકારાત્મક સંવેગોને કે જે ઉમદા માનવજીવનને વિષાદમય બનાવે છે.

-વલીભાઈ મુસા

ક્રમશ: 3


 

Tags: ,

5 responses to “(262) હાસ્ય દરબારનાં રત્નો – 2 (રત્નાંક – 2) * સુરેશ જાની

  1. dhavalrajgeera

    July 12, 2011 at 1:18 pm

    You found an another Jewell.

    Rajendra Trivedi, M.D.
    http://www.bpaindia.org

    Like

     
  2. સુરેશ

    July 13, 2011 at 1:49 am

    અરે મારા વ્હાલા વલીદા..

    આ દેડકો એટલો ફૂલ્યો, એટલો ફૂલ્યો કે……..

    ફાટી ન પડ્યો ! પ્રાણાયમ , સુદર્શન ક્રિયા અને વિપશ્યનામાં ગબડી પડ્યો !…
    આવી ફિલમ તમે ઊતારવાના છો; એના વાવડ પહેલેથી મળી ગયા હતા.. એટલે અહમ ઓગાળવાની શરૂઆત કરી દીધી હતી.
    અને અરેરે! તમે ,મેનકા કામ કરી આ બામણને ચળાવી દીધો !!

    —————
    વલીભાઈ આપણે ગમે તેટલો સન્યાસ લેવા કોશિષ કરીએ; પણ કૂતરાની પૂંછડીની કની
    મેલ કરવત મોચીના મોચી.
    કશુંક મજેનું મેટર મળી જાય એટલે હાદ કે ગસૂ ઝિંદાબાદ થઈ જ જાય છે.
    હવે ડલાસમાં સાથે બેસીને ચાના, દાળના, જ્યુસના સબડકા અને લાડવાની બોલિંગ બેટિંગ અને મોડી રાત સુધી અકબરભાઈની હોટલમાં કરી હતી તેવી દિલ કોલીને વાત્યૂંના સપનાં આવે છે.
    ——————-
    બીજો એક મહાન વિચાર વાયુ – હમણાં જ ઉપડ્યો.

    અમે બધાં વીંટીંમાં જડવા જેવા રતન ભલે …….

    પણ આપ જનાબ તો એમના માલિક શહેનશાહ અકબરના પણ વાલીદ એટલે કે અમારા માલિકના બાપ !
    ઘણી ખમ્મા બાપુને !

    અને ઓલ્યા કેરવાસી મુર્તુઝાની જેમ છેલ્લો સરપંચ …

    परगुणकथनैः स्वान्गुणान ख्यापयन्तः ……

    Like

     
    • સુરેશ

      July 13, 2011 at 1:51 am

      સોરી..
      અને ઓલ્યા કેરો વાસી મુર્તુઝાની જેમ છેલ્લો સરપંચ …

      Like

       
  3. સુરેશ

    July 13, 2011 at 1:52 am

    તમારો ઘરાક થઈ ગયો , સોરી ફેન !!

    Like

     

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
Simerg - Insights from Around the World

With a focus on the artistic, intellectual and textual expressions of the Ismalis and other related Muslim traditions

The WordPress.com Blog

The latest news on WordPress.com and the WordPress community.

Pratilipi

www.pratilipi.com

DoubleU = W

WITHIN ARE PIECES OF ME

અભીવ્યક્તી

રૅશનલ વાચનયાત્રા (એક જ ‘ઈ અને ઉ’ માં..)

eBayism School of Thought

AWAKENING THE SLEEPING READERS

Success Inspirers' World

Your springboard to your greatest heights

સાહિત્યરસથાળ

મારા વિચાર મારી કલમે

Captnarendra's Weblog

Just another WordPress.com weblog

vijay joshi - word hunter

The Word Hunter -My English Haiku and Notes on my favourite Non-Fiction Books

લાગણીઓ નું લાક્ષાગૃહ

'રાજી' રાજુ કોટક

sneha patel - akshitarak

gujarati column writer-author and poet

"બેઠક"

વાંચન દ્વારા સર્જન -બેઠક

શબ્દ સાધના પરિવાર

'યાર,મારું ગામ પણ આખું ગઝલનું ધામ છે.'-'અમર'પાલનપુરી

શબ્દપ્રીત

ભલે પધાર્યા અમારે આંગણે

રાજુલનું મનોજગત

“Languages create relation and understanding”

શબ્દસરિતા

હવે વોટ્સએપ પર અમારો સંપર્ક કરો +919408812054

Hiral's Blog

Just another WordPress.com weblog

શબ્દોને પાલવડે

સ્વરચનાઓનો સંચય મારા શબ્દોના પાલવમાં

દ્વિત્ય

અનંત યાત્રા....

%d bloggers like this: