RSS

Monthly Archives: August 2020

(606) ગ઼ાલિબનું સર્જન, સંકલન, અર્થઘટન  અને રસદર્શન – ૩૨ (આંશિક ભાગ – ૪) ફિર કુછ ઇક દિલ કો બે-ક઼રારી હૈ (ગ઼ઝલ)  – મિર્ઝા ગ઼ાલિબ વલીભાઈ મુસા (સંકલનકાર અને રસદર્શનકાર)

ફિર કુછ ઇક દિલ કો બે-ક઼રારી હૈ (શેર ૯ થી ૧૧)

 

કત’અ: (ખંડ)

ફિર ખુલા હૈ દર-એ-અદાલત-એ-નાજ઼ (૯)
ગર્મ-બાજ઼ાર-એ-ફ઼ૌજદારી હૈ

[ખુલા = ખુલ્લું; દર-એ-અદાલત-એ-નાજ઼= સૌંદર્ય (નખરાંબાજી)ની અદાલતનું પ્રવેશદ્વાર; ગર્મ-બાજ઼ાર-એ-ફ઼ૌજદારી = અરાજકતા અને ગેરશિસ્તથી સભર વાતાવરણ]

પ્રથમ હપ્તાની પ્રસ્તાવનામાં જણાવ્યા મુજબ અહીંથી કત’અ: (ખંડ) શેર શરૂ થાય છે, જે મક્તાની અગાઉના એટલે કે તેરમા શેર સુધી ક્રમિક રીતે સ્થળ કે ઘટના તત્ત્વ સાથે સંકળાયેલા માલૂમ પડશે. આમાં શેરના સ્વતંત્ર અસ્તિત્વના સ્થાપિત સિદ્ધાંતોને અવગણવામાં આવે છે. એક પછી એક આવતા તમામ શેર એક જ પ્રકારના એવા અદાલત અને તેને આનુષંગિક એવા ઘટકો સાથે અનુબંધ ધરાવશે.

આ નવમા શેરથી શાયરની કલ્પનાની એક રમૂજી અદાલત શરૂ થાય છે. આ પેલી પ્રશાસનીય અદાલતો જેવી અદાલત નથી; પરંતુ આ તો છે, માશૂકાના સૌંદર્ય કે નખરાંબાજી અંગેનો અજીબોગરીબ ખટલો ચલાવનારી અદાલત! અદાલતના પ્રાંગણમાં ફરિયાદી, આરોપી અને કુતૂહલવૃત્તિથી એકત્ર થયેલા પ્રેક્ષકો ટોળે વળે છે. શેરના પ્રથમ મિસરામાં જ શાયર કહે છે કે નિર્ધારિત સમય થતાં આ અદાલતનો દરવાજો ખૂલે છે. દરવાજો ખૂલતાંની સાથે જ અરાજકતા અને ઉશેરાટભર્યું ગરમ વાતાવરણ સર્જાઈ જાય છે. ગ઼ાલિબની રમૂજસભર અને કાલ્પનિક આ અદાલત કે જ્યાં માશૂકાની નખરાંબાજી કે સૌંદર્ય અંગેનો દીવાની નહિ, પણ ફોજદારી મુકદ્દમો ચલાવવામાં આવનાર છે. સામાન્ય રીતે દીવાની અદાલતો કે જ્યાં મિલકતોના હક અંગેના દાવાઓ ચાલતા હોય ત્યાં  વાતાવરણ શાંત હોય છે, પરંતુ આ તો ફોજદારી અદાલત છે અને મુકદ્દમો પણ કંઈક વિચિત્ર પ્રકારનો છે. આથી સ્વાભાવિક છે જ કે વાતાવરણ તો સખત  ઉશ્કેરાટવાળું  રહેવાનું જ.

* * *

હો રહા હૈ જહાન મેં અંધેર
જ઼ુલ્ફ઼ કી ફિર સિરિશ્તા-દારી હૈ (૧૦)

[જહાન= દુનિયા; અંધેર= અંધકાર (અહીં) અંધાધૂંધી – અરાજકતા; જ઼ુલ્ફ઼= કેશની લટ; સિરિશ્તાદાર= કોર્ટનો રજિસ્ટ્રાર; સિરિશ્તા-દારી= શિરસ્તેદારપણું, (અહીં) મિજાજ ખોનારું – સખ્તાઈ બતાવનારું]

ઉપરોક્ત નવમા કત’અ: શેરમાંની અદાલતને આનુષંગિક આ શેરમાં શિરસ્તેદાર (રજિસ્ટ્રાર)ને ઉલ્લેખવામાં આવે છે. આપણને યાદ રહે કે આ કોઈ ખરેખરી અદાલત કે તેના રજિસ્ટ્રારની અહીં વાત નથી. આ તો શાયરની કલ્પનાની એ અદાલત છે કે જ્યાં માશૂકાનાં નખરાં અંગેનો ખટલો ચાલનાર છે. શેરના પ્રથમ મિસરામાં દુનિયામાં અંધારું (અંધાધૂંધી) થઈ રહ્યું રહેવાનું જણાવીને શાયર બીજા મિસરામાં ઘટનારી ઘટનાની પૂર્વભૂમિકા બાંધે છે. આ કહેવાતી અદાલતમાં કોઈ શિસ્તમય વાતાવરણ નથી, માત્ર અંધાધૂંધી કે અરાજકતા છે. પરંતુ માશૂકાના આગમનની સાથે જ તેના જુલ્ફની શિરસ્તેદારીની આણના પ્રતાપે એકદમ જાણે કે સોપો પડી જાય છે, પેલી અરાજકતા કે અંધાધૂંધી દૂર થઈ જાય છે. સામાન્ય રીતે કોઈપણ સુંદરીના સૌંદર્યને વધારે દીપાવનાર હોય છે, તેનો કેશકલાપ અને તેમાંય વળી ખાસ તો વધારે હોય છે કપોલપ્રદેશ  ઉપર ઝળૂંબતી તેની લટ. માશૂકાની જુલ્ફ (લટ)નું ફરફરવું એ તેના નટખટપણાને એવું તો ઓર વધારી દે છે કે તે શિરસ્તેદારીનું સખ્તાઈપૂર્વકનું કામ કરી જાય છે અને વાતાવરણ બદલાઈ જતાં પેલા અંધકારના સ્થાને તેજ પ્રસરી જાય છે.

* * *

ફિર દિયા પારા-એ-જિગર ને સવાલ
એક ફ઼રિયાદ ઓ આહ-ઓ-જ઼ારી હૈ (૧૧)

[પારા-એ-જિગર = દિલનો ટુકડો;  આહ-ઓ-જ઼ારી=  વિલાપ, શોક]

આ શેરમાં ‘ફરિયાદ’ શબ્દ પ્રયોજાય છે, જે અગાઉના ‘અદાલત’ અને ‘શિરસ્તેદારી’ શબ્દોના વર્ગમાં જ આવે છે. પહેલા મિસરામાં ‘પારા-એ-જિગર’ શબ્દપ્રયોગ ભાવક માટે હૃદયયવેધક બની રહે છે, કેમ કે માશૂકનું  દિલ ઘવાયેલું અર્થાત્ ખંડિત છે. માશૂકાની વ્યંગાત્મક અને બેપરવાહ નખરાબાજીએ માશૂકના દિલને એવો તો ઘાવ પહોંચાડ્યો છે કે તે અખંડ ન રહેતાં ટુકડામાં પરિવર્તિત થઈ ગયું છે. વળી દિલનો એ ટુકડો શાયરની કાલ્પનિક અદાલતમાં સવાલ એટલે કે ફરિયાદ કરે છે. પરંતુ અફસોસ કે શીર્ણ (તૂટીફૂટી ગયેલું) એ દિલ શાબ્દિક ફરિયાદ કરવા અસમર્થ હોઈ તે માત્ર આહ કે નિસાસો જ વ્યક્ત કરી શકે છે.

અહીં આ ગ઼ઝલના પ્રથમ હપ્તામાં તેના કાફિયાની ખૂબી વિષે જે જણાવાયું હતું તેને યાદ કરીએ તો આ હપ્તાના ત્રણેય શેરમાં અંતે ‘આરી’ ઉચ્ચાર પામતા ‘ફ઼ૌજદારી’, ‘સિરિશ્તા-દારી’ અને  ‘આહ-ઓ-જ઼ારી’  શબ્દો દિલખુશ મધુર રણકાર આપે છે. આ રણકારને માણવા માટે વિવિધ ગ઼ઝલગાયકોએ ગાયેલી આ ગ઼ઝલને સાંભળવી રહી.

* * *

– મિર્ઝા ગ઼ાલિબ                                                                                                                                                                                                          (ક્રમશ: ૫)

(ગ઼ઝલ ક્રમાંક – 165)

* * *

ઋણસ્વીકાર :

(૧) મૂળ ગ઼ઝલ (હિંદી લિપિ) અને શબ્દાર્થ માટે શ્રી અલી સરદાર જાફરી (દીવાન-એ-ગ઼ાલિબ)નો…

(૨) http://www.youtube.com વેબસાઇટનો…

(૩) Aksharamukha : Script Converter http://aksharamukha.appspot.com/converter

(૪) સૌજન્ય : urdustuff.blogspot અને વીકીપીડિયા

(૫) Courtesy : https://rekhta.org

(૬) યુ-ટ્યુબ/વીડિયોના સહયોગી શ્રી અશોક વૈષ્ણવ

 

Tags: ,

(605) શબ્દસૃષ્ટિની સફરે –૩

સુજ્ઞ ગુગમમિત્રો,

આપણે અગાઉની આપણી શબ્દસૃષ્ટિની સફરમાં છેલ્લે એકકોશી જીવ અમીબાની વાત કરી હતી, જ્યાં આપણે ધાતુરૂપ શબ્દોને અમીબા તરીકેની ઓળખ આપી હતી. આમ છતાંય ધાતુ અને અમીબામાં  ભિન્નતા એ છે કે અમીબામાંથી વિભાજન થઈને અમીબા જ બને, પણ ધાતુમાં વૃદ્ધિ થઈને પૂર્વ પ્રત્યય અને પરપ્રત્યય થકી અનેકાએક શબ્દો બની શકે અને છતાંય એ બધા શબ્દોનો જન્મદાતા તો પેલો મૂળ ધાતુરૂપ શબ્દ જ ગણાય.

આ ધાતુરૂપ શબ્દોને લાગતા પ્રત્યયો (પૂર્વગ-ઉપસર્ગ) શબ્દની આગળ આવે. ક્રિયાવાચક શબ્દોની પૂર્વે લાગતા પ્રત્યયોને ઉપસર્ગ કહે છે. સંસ્કૃત તત્સમ ઉપસર્ગ (પ્ર, પરા વગેરે) વીસની સંખ્યામાં છે. વળી તત્સમમાંથી તદ્ભવ ઉપસર્ગ (અ, અણ વગેરે) પણ બન્યા છે. આપણી ભાષામાં અરબી-ફારસી-ઉર્દૂ ઉપસર્ગો (બદ, લા, ખૂબ, બે વગેરે) આયાત પામ્યા છે અને તેમના થકી પણ અનેકાનેક શબ્દો પ્રચલિત બન્યા છે.

આટલા સુધીની મારી સંક્ષિપ્ત ચર્ચા સહેતુક છે. આપણે જ્યારે શબ્દની વ્યુત્પત્તિ જાણવા ઇચ્છીએ, ત્યારે એ શબ્દની આગળ પાછળ લાગતા પ્રત્યયોને પણ ધ્યાનમાં લેવા પડે, તેમને વિચ્છેદવા પડે. અહીં ‘વિચ્છેદ’ શબ્દપ્રયોગે માર્ક ટ્વેઈનભાઈ યાદ આવી ગયા, તેમના આ અવતરણ થકી કે ‘કોઈ બાબત કે વસ્તુનો ઝીણવટભર્યો અભ્યાસ કરવો એટલે જીવવિજ્ઞાનના અભ્યાસમાં દેડકાને ચીરવું કે જ્યાં આપણે દેડકા વિષે ઘણું જાણી તો શકીએ, પણ તેનો અંત મરેલા દેડકાથી જ આવે!’ પરંતુ અહીં આપણા શબ્દોની ચીરફાડ (Dissection)માં મૂળ શબ્દ પ્રાપ્ત થાય છે, નજરે ચઢે છે, જીવિત થાય છે. ચાલો, ત્યારે આજે આપણે કેટલાક શબ્દો તપાસીએ.

(૧) વિજય :

આ શબ્દમાં ધાતુરૂપ શબ્દ ‘જિ’ છે, એકાક્ષરી છતાંય શબ્દ કહેવાય, હોં કે! આના અર્થો  જીતવું; હરાવવું; સર્વોત્કૃષ્ટ થવું વગેરે છે અને તેના ઉપરથી થયેલા શબ્દો – જય, વિજય, પરાજય, જીત, અજિત, પરાજિત, જેતા, વિજેતા, સંજય વગેરે છે. મૂળ ધાતુ જિ ને અ પ્રત્યય લાગવાથી એટલે કે જિ + અ = જય શબ્દ બન્યો. (સંધિના નિયમ ઇ-ઈ પછી વિજાતીય સ્વર આવતાં ‘ઇ’ નો ‘અય્’ બનીને પાછળનો ‘અ’  જોડાઈ જાય. જિ = જ્+ઇ >  જ્ +અય્ + અ > જય.) આમ ‘જય’ શબ્દમાં મૂળ બીજરૂપ ધાતુ ‘જિ’ છે. હવે  આ ‘જિ’ને ‘અ’ પ્રત્યય લાગવાથી ‘જય’ ભાવવાચક સંજ્ઞા બની. વળી આ પ્રક્રિયા આટલેથી ન અટકતાં તેની આગળ ‘વિ’ ઉપસર્ગ લાગતાં, ‘જય’ના અર્થમાં વૃદ્ધિ દર્શાવતો ‘વિજય’ શબ્દ બન્યો.

(૨) બેઆબરૂ :

આ શબ્દે ગ઼ાલિબના એક શેરને સ્મૃતિપટ પર લાવી દીધો. અહીં એક રમૂજી ટુચકાનો રસાસ્વાદ માણીને આગળ વધીએ. એક નાના બાળકની માતાનો સંતાનપ્રેમ ઊભરાતાં તે તેના બંને ગાલ ઉપર હથેળીઓ દબાવતાં બોલી ઊઠી, ‘મારા બચુડા, તારો ચહેરો લાડવા જેવો  ગોળ છે.’ પછી તો બસ, બાળક રડવાનું શરૂ કરી દેતાં બોલી ઊઠ્યું, ‘મા, મારે લાડવો ખાવો છે.’ મારે પણ એવું જ બન્યું કે ‘બેઆબરૂ’ શબ્દ સામે આવ્યો અને આ શેર મારા દિલ-ઓ-દિમાગ ઉપર તેજલીસોટો પાડી ગયો.

નિકલના ખ઼ુલ્દ સે આદમ કા સુનતે આએ હૈં લેકિન
બહુત બે-આબરૂ હો કર તિરે કૂચે સે હમ નિકલે

આ શેરમાંના ‘બેઆબરૂ’  શબ્દથી જ આપણે મતલબ છે. અહીં પૂર્વપ્રત્યય અને શબ્દ બંને ફારસી છે. ‘બે’ પૂર્વ  પ્રત્યયનો અર્થ ‘વગર’ કે ‘સિવાય’ છે, જે થકી વિરોધાર્થી શબ્દ બન્યો છે. મૂળ શબ્દ ’આબરૂ’ને તપાસીએ તો આબ (પાણી, તેજ) + રૂ (મોં, ચહેરો) થાય છે, જેનો સીધો અર્થ ‘ચહેરાની તેજસ્વિતા’ બનશે. આબરૂદાર માણસનો તેજસ્વી ચહેરો જ આપણને કહી દેશે કે જે તે ઈસમ આબરૂદાર છે.

‘બે’ જેવા અન્ય કેટલા ફારસી-અરબી પૂર્વપ્રત્યયો અને પરપ્રત્યયો આ પ્રમાણે છે. કમ (કમજોર), ખૂબ (ખૂબસૂરત), ખુશ (ખુશખબર), ગેર (ગેરફાયદો), દર (દરરોજ), ના (નાપસંદ), લા (લાજવાબ) વગેરે પૂર્વપ્રત્યયો છે. તો વળી પરપ્રત્યયો પણ છે, જેવા કે ખોર (હરામખોર), દાન (કદરદાન), ગાર (મદદગાર), ગર (સોદાગર), ગીર (આલમગીર), ગી (તાજગી), ગીરી (ગુલામગીરી), બાજ (દગાબાજ), દાર (દુકાનદાર)   વગેરે.

ઉપર મોટા ભાગના પૂર્વપ્રત્યયો મૂળ ફારસી કે અરબી શબ્દને લાગ્યા હોઈ તે આખોય શબ્દ આપણી ભાષામાં પ્રયોજાય, ત્યારે તેને તત્સમ શબ્દ કહેવાય. આ બધા પરપ્રત્યયો આપણી ગુજરાતી ભાષાના શબ્દોને પણ લાગી શકે છે. દા.ત. ગેરવર્તન, દાદાગીરી, ગરાસદાર, બેધ્યાન, બિનઆવડત વગેરે.

(૩) ટિકિટ – સિનિમા

ધવલજનોએ આપણા દેશ ઉપર લગભગ બે સૈકા સુધી રાજ્ય કર્યું. ‘સાપ ગયા અને લિસોટા રહ્યા’ની જેમ એ લોકો ભારતીય ભાષાઓમાં તેમના કેટલાક શબ્દો મૂકી ગયા અને ગળાનાં લટકણિયાં (નેકટાઈ) પણ છોડી ગયા. ગુજરાતીમાં અંગ્રેજીના આવા જે શબ્દો અડીંગો લગાવીને બેસી ગયા તેમને તત્સમ  અથવા તદ્ભવનાં લેબલ લાગી શકે. ઉપર આપેલા શબ્દો પૈકી ટિકિટને તત્સમ શબ્દ ગણી શકાય, કેમ કે તેનો જેવો ઉચ્ચાર છે તેવો જ શબ્દ આપણે લખીએ-બોલીએ-વાંચીએ છીએ. ગુજરાતી શબ્દકોશોએ આ શબ્દની જોડણી પણ નિર્ધારિત કરી આપી છે. જો કોઈ ટિકીટ કે ટીકીટ લખે તો તે જોડણીદોષ ગણાય.

અહીં બીજો શબ્દ ‘સિનિમા’ એ અંગ્રેજી ફોનેટિક ડિક્શનરી મુજબ લખવામાં આવ્યો છે. આ શબ્દનો સહી ઉચ્ચાર આ જ છે, પરંતુ આપણે ‘સિનેમા’ બોલીએ, લખીએ, વાંચીએ છીએ. માટે ‘સિનેમા’ને તદ્ભવ શબ્દ ગણવો પડે. અભણ કે ઓછું ભણેલા માણસો અજાણપણે ‘સિનિમા’ બોલે છે, તેથી તેમને સાચા ગણવા પડે. વળી ‘સ્ટેશન’ શબ્દ પણ ગુજરાતીમાં રૂઢ થયેલો છે. ‘ભદ્રંભદ્ર’ હાસ્ય નવલકથામાં ‘ટિકિટ’ માટે ‘મૂલ્યપત્રિકા’ શબ્દ પ્રયોજાયો છે, તો ટ્રેઈન માટે ‘અગ્નિરથ’. હાલમાં ટ્રેઈન ડિઝલથી ચાલે છે, તો ‘ખનિજતેલરથ’ એમ બોલવું પડે. હાલમાં સસ્તા દરવાળી ટ્રેઈન માટે ગરીબોના સ્વમાનના ભોગે ‘ગરીબરથ’ શબ્દવપરાય છે, તો લોનમેળાઓ માટે ‘ગરીબ લોનમેળા’ પ્રયોજાય છે. આ તો જરા સમજવા જેવી થોડી આડવાત થઈ.

હવે આ અંગ્રેજી શબ્દોને પાયારૂપ શબ્દો જ ગણી લેવા પડે અને તેનાં બહુવચન આદિ રૂપ માટે ગુજરાતી વ્યાકરણના નિયમો લાગુ પડે. ‘ટિકિટ’નું બહુવચન ‘ટિકિટો’ જ થાય, નહિ કે ‘ટિકિટ્સ’. આપણી ગુજરાતી ભાષા દરિયાવદિલ છે. દરિયામાં બધી નદીઓ સમાય તેમ આપણે તુર્કી ભાષાના ‘તોપ’ અને ‘તમાકુ’ શબ્દો પણ અપનાવી લીધા અને તોપો ફોડવા માંડ્યા તથા હથેલીઓમાં તમાકુ પણ ઘસવા માંડ્યા.

-વલીભાઈ મુસા

ખાસંખાસ  નોંધ :

આ  શ્રેણીના મારા આ આખરી લેખ પછી વલદા આપ સૌની આ લેખમાળા પૂરતી વિદાય લે છે. ‘વ્યુત્પત્તિ’ વિષય જ સંશોધાનત્મક છે, જે ખૂબ મહેનત માગે છે અને તે માટે સંદર્ભ પુસ્તકો અનિવાર્ય બની રહે છે. વળી આગામી ૭મી જુલાઈએ વલદા ૮૦મા વર્ષમાં પ્રવેશશે, એટલે થોડી રાહત પણ તેમના માટે જરૂરી છે. ગુગમપિતા અને આ શ્રેણીના ગુગમકાકાએ મને ભાવભીની વિદાય આપી છે.  મેં આ વિષય ચાલુ રાખવા માટે એક સૂચન કર્યું છે. જો તે સ્વીકારાશે તો આ શ્રેણી ચાલુ રહેશે, બાકી વલદા આપ સૌ ઉપર હાસ્યફુવારા ઉડાવવાનું તો ચાલુ જ રાખશે. ધન્યવાદ.

 
1 Comment

Posted by on August 4, 2020 in ભાષાવિષયક

 

Tags: ,

 
ગુગમ - કોયડા કોર્નર

વિશ્વભરના ગુજરાતીઓને ચરણે- કોયડાઓ

saania2806.wordpress.com/

Philosophy is all about being curious, asking basic questions. And it can be fun!

sharmisthashabdkalrav

#gujarati #gujaratipoetry #gazals #gujaratisongs #gujarati stories #hindi poetry

ગુજરાતી રસધારા

રસધારા ગરવી ગુજરાતની, સુગંધ આપણી માતૃભાષાની ! © gopal khetani - 2016-20

ગુર્જરિકા

અમેરિકામાં ધબકતું ગુજરાત

દાવડાનું આંગણું

ગુજરાતી ભાષાના સર્જકોના તેજસ્વી સર્જનોની અને વાચકોની પોતીકી સાઈટ

કાન્તિ ભટ્ટની કલમે

મહેન્દ્ર ઠાકરની અભિવ્યક્તિ

Human Pages

The Best of History, Literature, Art & Religion

Quill & Parchment

I Solemnly Swear I Am Up To No Good

Simerg - Insights from Around the World

With a focus on the artistic, intellectual and textual expressions of the Ismalis and other related Muslim traditions

The WordPress.com Blog

The latest news on WordPress.com and the WordPress community.

Pratilipi

www.pratilipi.com

DoubleU = W

WITHIN ARE PIECES OF ME

‘અભીવ્યક્તી’

રૅશનલ વાચનયાત્રા (એક જ ‘ઈ અને ઉ’ માં..)

eBayism School of Thought

AWAKENING THE SLEEPING READERS

SUCCESS INSPIRERS' WORLD

The World's leading success industry

સાહિત્યરસથાળ

મારા વિચાર મારી કલમે

vijay joshi - word hunter

The Word Hunter -My English Haiku and Notes on my favourite Non-Fiction Books

લાગણીઓ નું લાક્ષાગૃહ

'રાજી' રાજુ કોટક