RSS

Tag Archives: Anton Chekhov

(329) In Light Mood (Introduction) – Prof. Mukesh Raval (2)

(329) In Light Mood (Introduction) – Prof. Mukesh Raval (2)

Introduction

In a hot, draught prone and a border region of Banaskantha where life is not an easy going story, everyone is blessed with a clear and sharp thinking process and a broad view of life and world which develops gradually from the encounters of brutality and harshness of life which the world labels as philosophy. Only a few decades ago when the life here was dependent on agricultural produce only and when there were no signs of industrial development or infrastructural progress, it was the tendency of the people here to sit together and discuss the grave issues of humanity, morality, society, nationalism and even international issues like war etc. .

Valibhai is a son of this burning soil and he has inherited the philosophical bent of mind to interpret various problems that life offers in his own, distinctive and exclusive way. Adding up in his vast experiences of life is his similarly vast reading of literature, sociology, psychology and economics. In this collection of essays, the reader will find the accumulated source of knowledge and wisdom. Actually the essays or the expositions are written in a newer form of literature which is “Online Blog Writing”. In his colloquial and lucid language, Valibhai offers us a unique blend of subjects touching delicately a local, a national or an international event or topic. His range is exhaustive and the treatment is of a neutral essayist. The readers will definitely be amused to see the author’s sense of humor which makes his essays and articles worth reading and genuine pieces of literature. Moreover, Valibhai runs an Online Blog named “William’s Tales” which is multi-lingual and receives the hundreds of comments from his wide circle of readers.

In his first essay “Over Sensitiveness”, he takes this weakness of human nature as a topic and delineates his deepest thoughts with touches of humor and quotes from the world renowned authors. He begins this essay with a brief story “The death of a Government clerk” by Anton Chekhov. At the end of the essay, he proves that over sensitiveness is the toughest obstacle in the way of uplifting the self. In his next article which is in a series named ‘Art of Balanced Exaggeration in Conversation’, he humorously takes us to a tour of some events of his life and simply states that a little exaggeration in the conversation is not dangerous but the alert listener would definitely discount it to reach the truth. He quotes from a proverb,” Exaggeration is to paint a snake and add legs.”

Valibhai takes such topics into consideration that the title of it surely lures the reader to have a taste of it. In his next essay titled, ”No scarcity of Jacks of all” he beautifully and humorously describes the habits of some people who try to be a grocer with just a single ginger. He invents new phrases in English from his mother tongue like “1.5 times wiser’ and in a Hamletian fashion he writes “To laugh and not to laugh”,” to be and not to be angry”

In his one more series of articles which he titled as “Seldom such posts” he takes upon a popular debatable topic and takes the reader deep within the topic with his new found dimensions and innovative interpretations. His mind is such a fertile land that it grows newer and newer ideas. One such idea is “Shoe missiles”. In his article on “The sense of humor”, he Quotes then Prime Minister of Britain, Winston Churchill. I restrict myself to quote that conversation as the readers would love to find it out and read for themselves.

Some of his articles are absolutely research based and make the sensitive reader brood over it. The book is full of events, characters, humor, witty remarks, well known quotations and one can find the talent of a genuine essay writer on every page. Besides it, it has some beautiful translations of some wonderful poems and lastly an interview which the readers would find as a vacation bonus.

I quote from the translation of the poem “A Flute Vendor”

“Four annas only!

Buy and revel,

Day and night,

In heavenly melody!”

Four annas each?

Sell for an anna.

“No sir , no.”

“Will return to my village

Though they remain unsold.”

“This is no firewood stock.”

I hope that the collection will be appreciated by readers from all over the world as it is to be published in an E-book version. I wish that soon we have another collection of its kind, as Valibhai‘s fertile mind will grow more and more finer ideas to write articles upon. All the Best.

Prof. Mukesh Raval

(North Gujarat University)

3rd May 2012.

Note : – You may click here to preview my e-book ‘In Light Mood’.


 
 

Tags: ,

અતિ સંવેદનશીલતા

કેટલાંક વર્ષો પહેલાં વિશ્વસાહિત્યમાંથી ગુજરાતીમાં અનુવાદિત થએલી કેટલીક વાર્તાઓ મેં વાંચી હતી. આજે મારા આર્ટિકલના વિષયમાં રશિયન વાર્તાકાર એન્ટોન ચેખોવ (Anton Chekhov)ની વાર્તા ‘The Death of a Government Clerk’ (એક સરકારી કારકુનનું મૃત્યુ) કેન્દ્રસ્થાને છે. હું મારા વિષયમાં પ્રવેશવા પહેલાં આ વાર્તાનો ટૂંકસાર આપીશ.

વાર્તાનું મુખ્ય પાત્ર છે, એક સરકારી કારકુન. તે થિયેટરમાં એક સંગીતપ્રધાન નાટક જોવા જાય છે, તેને છીંક આવે છે, અજાણતાં અને અકસ્માતે આગળની બેઠક ઉપર બેઠેલા એક ઓફિસરના માથાની ટાલ ઉપર તેનું થૂંક ઊડે છે અને શિષ્ટાચારભંગના અપરાધભાવે તે માફી માગે છે. પેલો ઓફિસર આ વાતને હળવાશથી લેતાં બોલે છે, ‘કોઈ વાંધો નહિ, કોઈ વાંધો નહિ!’; પરંતુ કારકુન આ જવાબથી સંતુષ્ટ થતો નથી. તે ફરી એકવાર ઈન્ટરવલમાં પેલા ઓફિસરની માફી માગે છે. આ વખતે ઓફિસર થોડોક ગુસ્સે થઈને કહે છે, ‘અરે! ખૂબ થયું… હું આ વાતને ભૂલી જ ગયો છું અને તું એનું એ જ ચાલુ રાખે છે!’

પછી તો કારકુન તેની પત્નીની સલાહ લઈને પેલા અધિકારીને તેની ઓફિસમાં ફરી એકવાર મળે છે અને ખુલાસો કરવાની કોશીશ કરે છે કે તે ઈરાદાપૂર્વક તેમના માથા ઉપર થૂંક્યો ન હતો અને તેથી તેને માફ કરવામાં આવે! આ વખતે તો ઓફિસરે પોતાનો પગ જમીન ઉપર જોસથી પછાડતાં અને ગુસ્સાથી આખા શરીરે ધ્રૂજતાં ધ્રૂજતાં બરાડા પાડીને કહ્યું, ‘અહીંથી તું દૂર થા!’ ઓફિસરના અમર્યાદ ગુસ્સાથી કારકુન હતાશા અનુભવે છે અને ભાંગી પડે છે. હવે તો તેને એટલો બધો આઘાત લાગે છે કે સીધો જ તે યંત્રવત્ તેના ઘરે જાય છે. તે તેનો યુનિફોર્મ પણ ઉતારતો નથી, સોફા ઉપર સૂઈ જાય છે અને મરી જાય છે.

ઉપરોક્ત વાર્તા રમૂજભરી રીતે આગળ વધતી જાય છે, પણ તેનો અંત કરૂણ આવે છે. પોતાના નજીવી વાત ઉપરના અતિ સંવેદનશીલપણાના કારણે કારકુનનું મૃત્યુ નીપજે છે. નિ:શંક, અહીં અતિશયોક્તિ જોવા મળે છે, પણ ખરેખર તો અહીં માનવસ્વભાવની કમજોરી ઉપર પ્રકાશ ફેંકવામાં આવ્યો છે. અતિ સંવેદનશીલ લોકો અન્યો સાથેની પોતાની બાબતોને પાર પાડવામાં નિષ્ફળ પુરવાર થતા હોય છે. ખૂબ જ નાજુક સંવેદનશીલતા એ ભોગ બનનારને બિનજરૂરી માનસિક ભારણ કે ત્રાણ તરફ એવી રીતે ધકેલી દે છે, કે જેના પરિણામે વ્યક્તિ હતાશા કે ઉત્સાહભંગની સ્થિતિમાં મુકાઈ જાય છે અને તેનો વિકાસ સ્થગિત થઈ જતો હોય છે. આલ્ફ્રેડ એડલર (Alfred Adler) નામના ઓસ્ટ્રીયન મનોચિકિત્સકે અવલોકન કર્યું છે કે, ‘વધારે પડતી સંવેદનશીલતા એ લઘુતાગ્રંથિની લાગણીઓને અભિવ્યક્ત કરે છે.’ બધાયથી એ સુવિદિત છે જ કે લઘુતાગ્રંથિથી પીડાતી વ્યક્તિ પોતાના જીવનમાં કે અન્ય કોઈપણ ક્ષેત્રમાં પ્રગતિ કરી શકે નહિ. હવે આપણે આ લેખના વિષયમાં થોડાક ઊંડા ઊતરીએ.

અતિ સંવેદનશીલતાનો અતિરેક આપણી પ્રારંભિક લાગણીઓને અન્યને સૂગ ઉત્પન્ન કરી દે તેવી સ્થિતિમાં લાવી દે છે. આ વાતને અન્ય શબ્દોમાં સમજીએ તો વધારે પડતી ઉદારતા કે ઉદાત્ત ભાવના કોઈકવાર બીજાને સંકુચિતતા જેટલી જ ત્રાસરૂપ નીવડતી હોય છે. આવું જ અતિ આભારવશતાની લાગણીની બાબતમાં પણ બની શકે, જ્યાં તેનો અતિરેક તિરસ્કારજનક બની જાય છે. આવી અસહ્ય વર્તણુંક સામેની વ્યક્તિના સલામત અને સંસ્કારી જીવન ઉપર વિપરિત અસર કરે છે.

હું મારા ખુલ્લા મને ડેનિસ ફરાના (Dennis Farana) નામના એક અમેરિકન ફિલ્મ અને ટી.વી. અભિનેતાને ટાંકતાં અચકાઈશ નહિ. તે નિખાલસભાવે પોતાની જાત માટે કબૂલે છે કે, ‘હું અમર્યાદ સંવેદનશીલ માણસ છુ. હું મારા માથા ઉપરનો ટોપો (Hat)પડી જાય તો પણ રડી પડું છું. હું કોઈ છોકરી જેમ વાતવાતમાં રડી પડે તેવું મારે થઈ જાય છે. નજીવી બાબતો પણ મને બેચેન બનાવી દે છે, અને હું રડ્યા જ કરું છું; બસ, દરેક વખતે રડ્યા જ કરું છું. હું ખુશીના પ્રસંગે પણ રડી બેસું છું.’ આગળ તે ઉમેરે છે, ‘તમે પણ જો મારા જેવા અતિ લાગણીશીલ હો તો તમે કંઈક એવી ‘કોઈક વસ્તુ’ તરફ વળી જાઓ કે જેનાથી તમને સારું લાગે.’ હું અહીં તેની પસંદગીની ‘કોઈક વસ્તુ’ના શબ્દોને કાપી નાખું છું, કેમ કે તે સુસંસ્કૃત માણસ માટે ઈચ્છનીય નથી. તમે તેના કરતાં વધારે સારી ‘કોઈક વસ્તુ’ પસંદ કરી શકો છો; જે શરીર, મન અને આત્માને નુકસાનકારક ન હોય. ફક્ત અતિ સંવેદનશીલતા ઉપર કાબૂ મેળવવાના જાતપ્રયત્નના ભાગ રૂપે કોઇ અનિચ્છનીય વિકલ્પ તો ન જ પસંદ કરવો જોઈએ.

ચાર્લ્સ હોર્ટન કૂલે (Charles Horton Cooley) એક સમાજશાસ્ત્રી છે, જેમણે કહ્યું છે કે, ‘મધ્યમ કક્ષા કરતાં થોડોક વધારે હોશિયાર, વિચક્ષણ અને વધારે સંવેદનશીલ ન હોય તેવો કોઈપણ માણસ પ્રતિભાસંપન્ન માણસ કરતાં દુનિયામાં વધુ આગળ નીકળી જતો હોય છે.’ આ વિધાન સ્વયંસિદ્ધ હોઈ તેને સમજાવવાની કોઈ જરૂર હોવાનું મને લાગતું નથી, તો પણ એટલું તો કહીશ કે આ વિધાન મારા અગાઉના વિચારોને પુરસ્કૃત કરે છે કે કોઈ પણ માણસ માટે પોતાની જાતને ઊંચે લઈ જવામાં અતિ સંવેદનશીલતા એ ભારે અવરોધરૂપ બાબત બનતી હોય છે.

છેલ્લે, હું મારા વાંચકોને એક જ ટીપ આપીશ જેનાથી તમે જાતે જ જાણી શકશો કે તમે સ્વભાવગત જ અતિ સંવેદનશીલ વ્યક્તિ છો કે નહિ. આ સાવ સરળ છે કે જ્યારે તમે પોતાની દુભાયેલી લાગણીઓ અંગેની કોઈ વાત સામે જે કોઈ મળતું જાય તેને તમે કહેતા જ ફરો, ત્યારે તમારે માની જ લેવું પડે કે તમે અતિ સંવેદનશીલતાની માનસિક બીમારીના એક દર્દી છો! મારા ભલા વાંચકો, તમારી લાગણી ઘવાયાની વેદનામાં જરૂર તમે તમારા નિકટના મિત્રો કે જીવનસાથીને સહભાગીદાર બનાવી શકો; પણ તમે તમારી સમસ્યાની લોકો આગળ જાહેરાત કરતા જ રહો તેમાં તમારી માત્ર મુર્ખાઈ જ નહિ, તે વ્યર્થ પણ છે. મારી આ વાતના અનુમોદનમાં લો હોલ્ટ્ઝ (Lou Holtz)નું રસપ્રદ વિધાન આપીશ, જે આ પ્રમાણે છે : ‘તમારી સમસ્યાઓને લોકો આગળ કહેતા ફરો નહિ; કેમ કે, એંસી ટકા લોકો તમારી વાત તરફ ધ્યાન આપશે જ નહિ અને બાકીના વીસ ટકા લોકો ખુશ થશે એ જાણીને કે તમારે જે તે સમસ્યા છે!’

આશા રાખું કે મારો આર્ટિકલ તમને ગમ્યો હશે તો ખુશ થયા હશો જ.

વંદનસહ,

વલીભાઈ મુસા


 
1 Comment

Posted by on January 30, 2010 in Article, લેખ, gujarati, Human behavior, Humor

 

Tags: , , , , , , , , ,

Over Sensitiveness

Click here to read in Gujarati
Some years ago, I h
ad read a book of collected short stories from other languages of the world which were translated into Gujarati. A Russian story by Anton Chekhov titled as THE DEATH OF A GOVERNMENT CLERK is the base of the theme of my Article here. Before I go to my subject, I would like to present here its summary in brief.

The main character of the story is a Government clerk. He goes to gaze an opera, sneezes, spatters on the bald head of an officesitting in front seat accidentally and apologizes feeling the guilt of breach of good manners. The officer takes it easy by saying ‘never mind … never mind’, but the clerk is not satisfied with the response. He, once again, apologizes in the interval. This time the officer is little annoyed. He says, “Oh, that’s enough . . . I’d forgotten it, and you keep on about it!”

Further, seeking advice of the wife, the clerk meets the officer once again in his office and tries to explain that he had not spattered intentionally and requests to excuse him. The officer, stamping his foot forcefully down on the ground and shaking all over his body with anger, shouts loudly “Be off”. The extreme anger of the officer makes the clerk nervous and collapsed. Now, he is shocked too much and in a staggering state reaches home mechanically. He doesn’t even take off his uniform, lies down on the sofa and dies.

The above story moves on humorously, but at the endit becomes tragic. The death of the clerk occurs due to his over-sensitiveness on a minor issue. No doubt, we may find some exaggeration here, but it really highlights one of the weaknesses of human nature where many oversensitive people fail in dealing of many affairs with the people. The delicate sensitiveness pushes the victim towards unnecessary tension and it becomes the cause of depression. As a result, one’s progress comes in the state of stagnation. Alfred Adler, an Austrian Psychiatrist, has observed, “The exaggerated sensitiveness is an expression of the feelings of inferiority”. It is well known to all that any individual suffering from inferiority complex cannot make any progress in its life and in any of its field. Now, let us go some deep into the topic of this Article.

An exaggeration of over-sensitiveness makes our primary emotions somewhat disgusting; that is to say that a good virtue of generosity sometimes becomes painful to others just like the meanness and gratitude also hateful as ingratitude. Thus, such behavior affects the safe and civilized life of a person adversely.

With my open mindedness, I won’t hesitate to quote Dennis Farana, an American film and TV actor; who has frankly said for himself as “I am extremely –extremely sensitive. I can cry at the drop of a hat. I am (like) such a girl when it comes to that. Anything upsets me. I cry all the time. I cry when I am happy too.” Further, he added, “If you are a sensitive person like me, you turn to something that makes you feel good.” I have cut here his own further ‘something’ which is not desirable for a civilized person. One may opt any better ‘something’ rather than his own which may not be harmful to body, brain and even soul just only to be the self-supporter to overcome over-sensitiveness.

Charles Horton Cooley, an American Sociologist, has said, “A talent somewhat above mediocrity, shrewd and not too sensitive, is more likely to rise in the world than genius.” This quote is self explanatory and also supporter to my previous thought that over sensitiveness is the toughest obstacle in the way of uplifting the self.

Lastly, I’ll give you a single tip to know yourselves whether you are oversensitive by nature. It is very simple – when you start to complain about your feelings hurt to everybody who-so-ever comes across you, understand clearly that you are a psychic case of over-sensitiveness. My good Readers, do share your feelings with your nearest friends or spouse to lighten your grief; but to announce your problem publicly is not only foolish but useless also. A very interesting quotation of Lou Holtz will justify what I have said just. It is as “Don’t tell your problems to people; eighty percent don’t care, and other twenty percent are glad you have them.”

Hope you felt good if my Article was interesting one,

Regards,
– Valibhai Musa
Dtd.:
26th November, 2007


Subscribe to William’s Tales by Email

 
Leave a comment

Posted by on November 26, 2007 in લેખ, Humor, MB

 

Tags: , , , , , , , , , ,

 
ગુગમ - કોયડા કોર્નર

વિશ્વભરના ગુજરાતીઓને ચરણે- કોયડાઓ

saania2806.wordpress.com/

Philosophy is all about being curious, asking basic questions. And it can be fun!

sharmisthashabdkalrav

#gujarati #gujaratipoetry #gazals #gujaratisongs #gujarati stories #hindi poetry

ગુજરાતી રસધારા

રસધારા ગરવી ગુજરાતની, સુગંધ આપણી માતૃભાષાની ! © gopal khetani - 2016-21

ગુર્જરિકા

અમેરિકામાં ધબકતું ગુજરાત

દાવડાનું આંગણું

ગુજરાતી ભાષાના સર્જકોના તેજસ્વી સર્જનોની અને વાચકોની પોતીકી સાઈટ

કાન્તિ ભટ્ટની કલમે

મહેન્દ્ર ઠાકરની અભિવ્યક્તિ

Tim Miller

Poetry, Religion, History and Art

Quill & Parchment

I Solemnly Swear I Am Up To No Good

Simerg - Insights from Around the World

With a focus on the artistic, intellectual and textual expressions of the Ismalis and other related Muslim traditions

The WordPress.com Blog

The latest news on WordPress.com and the WordPress community.

Pratilipi

www.pratilipi.com

DoubleU = W

WITHIN ARE PIECES OF ME

‘અભીવ્યક્તી’

રૅશનલ વાચનયાત્રા (એક જ ‘ઈ અને ઉ’ માં..)

eBayism School of Thought

AWAKENING THE SLEEPING READERS

SUCCESS INSPIRERS' WORLD

The World's leading success industry

સાહિત્યરસથાળ

મારા વિચાર મારી કલમે

vijay joshi - word hunter

The Word Hunter -My English Haiku and Notes on my favourite Non-Fiction Books

લાગણીઓ નું લાક્ષાગૃહ

'રાજી' રાજુ કોટક